Valente geeft toe: "Als ik verloor, kon iedereen dat wel merken"

"Ik was de laatste die nog thuis woonde. Mijn broers Lorenzo en Ricardo waren al uit huis, nu ben ik ook vertrokken. Voor mijn ouders is dat zeker wel even flink wennen, maar tegelijkertijd blijven ze mij in alles steunen en zullen ook vaak genoeg langskomen", vertelt Valente, die op zijn tiende terecht kwam bij FC Groningen. 

"We zijn een hecht gezin, waarbij ik ook met mijn broers dagelijks contact heb. Zij zijn allebei wat ouder, de ene is 26 jaar en de ander 29 jaar, dus vroeger moest ik altijd wel tegen hen opboksen. We waren alle drie bezeten van voetbal en bloedfanatiek, dus met spelletjes kon het flink tekeer gaan in huis", erkent hij. "Ik kon nog het slechtste tegen mijn verlies, dus als we bijvoorbeeld op de PlayStation tegen elkaar aan het spelen waren en ik verloor, kon iedereen dat wel merken."

Maar Valente voelt ook veel steun van zijn broers. "Ze komen vaak kijken, dat zal bij Feyenoord niet anders zijn, alleen zijn ze dan iets langer onderweg. Ze weten dat ik mij wel ga redden hier. Natuurlijk, het is allemaal anders, voelt meer alsof ik alleen in de grote stad ga wonen, maar dat hoort er allemaal bij. Nee, ik kan nog niet heel goed koken, maar gelukkig hebben we bij Feyenoord hele goede koks, dus ik kan altijd een bakje met eten mee krijgen. Dat wordt echt top geregeld."