Troost blikt terug: "Die andere jongen kwam huilend naar buiten"

Dat hij een contract kon krijgen bij NAC Breda, bleek al vrij snel. "Die andere jongen kwam huilend naar buiten, dus ik wist al een beetje hoe laat het was. Toen ik naar binnen ging, hoorde ik dat ik was aangenomen. Twee weken later speelde ik mijn eerste wedstrijd voor NAC, zonder eigenlijk ooit een wedstrijd gekeept te hebben", opent hij bij Voetbalzone.  

Hij besloot uit het niets te gaan keepen. "Het was echt een impulsactie. Ik heb daarvoor nooit echt momenten gehad waarbij ik dacht: ik wil in de goal staan. Ik zag toevallig laatst wel een filmpje van Sydney van Hooijdonk en mij, toen ik één jaar oud was. Hij schoot op goal en ik pakte de bal. Dat was heel grappig. Verder heb ik nooit gedacht: ik ga keepen."

Zijn eerste fase als keeper was lastig. "Ik stond altijd linksbuiten, linksback of linkscentraal. Ik vond slidings maken altijd heel leuk en in het begin merkte ik dat ik als keeper snel met mijn voeten naar de bal ging. Ik was ook iemand die graag kort op de laatste lijn speelde en dieptepasses eruit haalde. Dat deed ik dan vaak met slidings. Of als ik van links naar rechts over moest komen, ging ik met een sliding naar de bal in plaats van met mijn handen. Daarin merkte je wel dat ik echt een voetbalachtergrond had."

Na lang trainen voelt hij zich dan ook echt keeper. "Op een gegeven moment gaat ‘het zijn van een voetballer’ er langzaam uit, omdat je natuurlijk steeds meer met je handen gaat doen. Het was een kwestie van tijd voordat dat automatisme werd."