Öztürk erg hard voor Feyenoord: "Keek er met verbazing naar"

"Ja, het was de achtste finale van de Champions League. De tegenstander was sterk, de omstandigheden zaten niet mee. Een nieuwe trainer, veel geblesseerden. En oh, was het toch een prachtig podium voor Robin van Persie. Hij hoorde hier, in zijn Kuip, dit was zijn habitat. Voor Feyenoord voelde het spelen tegen Internazionale als een sprookje. De nieuwe trainer noemde het zelfs een ‘toetje’. Ik keek er met verbazing naar", zo schrijft hij in Voetbal International.

Volgens de journalist is er een voorspelbaar patroon zichtbaar in de nabeschouwingen van wedstrijden waarin Feyenoord verliest. "De hele nabeschouwing van Feyenoord-Inter volgde een voorspelbaar patroon. Na een nederlaag kun je er de klok op gelijkzetten. Het is een soort loserspolonaise. Tegelijkertijd blijft de achterdeur naar een stunt openstaan. Want volgende week moet er opnieuw worden gevoetbald. Maar wie gelooft daar nog in? Alle excuses kun je op één hoop vegen. Het is de rituele dans van de nederlaag: zo snel mogelijk voor jezelf verantwoorden waarom je hebt gefaald. Maar bij falen hoort geen trots. Falen is niet erg, zolang je ervan leert en zorgt dat het de volgende keer anders gaat. Dat de tegenstander een betere spits heeft, maakt de nederlaag niet automatisch acceptabel."