Kwakman overleefde ramp: "Dat heeft misschien mijn leven wel gered"

Kwakman, nu 42 jaar, was één van de vele tieners die het café bezochten. Bij de ramp kwamen veertien jongeren om het leven en raakten tweehonderd mensen gewond. Een gebeurtenis die Volendam nooit zal vergeten. Omdat Kwakman destijds nuchter was, herinnert hij zich alles glashelder. Op het moment dat hij naar huis wilde gaan zag hij plotseling een vlam.

"Die werd alsmaar groter en binnen dertig seconden stond heel de zijkant van het café in de hens. Je denkt eerst dat het niet echt is, dat het niet gebeurt. Voor mijn gevoel ging het vuur vrij snel weer uit, maar het werd zo verschrikkelijk heet en ook direct pikdonker", vertelt Kwakman.

Het besef van het gevaar drong al snel tot hem door. "Heel even dacht ik: nou, dit was het. Ik ga dood. Ik kom hier niet meer weg. Ik was nuchter en had snel in de gaten dat ik moest wegwezen. Maar ja, ik kon geen kant op. Iedereen was in paniek."

Kwakman springt terug naar het moment van ontsnappen: "Ik ben, denk ik, over mensen heen gesprongen en geklauterd. Ik was topfit door het voetbal. Er kwam een soort oerkracht in me naar boven." Uiteindelijk werd hij pas uren later naar het ziekenhuis van Zaandam gebracht, omdat anderen er nog slechter aan toe waren.

Na negen dagen ziekenhuisopname kwam hij er fysiek goed vanaf en bleef hij psychisch nagenoeg ongeschonden. "Ik praat er eigenlijk nooit over. Het komt nooit echt ter sprake ook. Eigenlijk voel ik me ook geen slachtoffer, omdat ik er fysiek en mentaal niks aan heb overgehouden. In Volendam zijn we er ook niet zo heel goed in om emoties te tonen", zegt Kwakman.

"Het is een klotenonderwerp ook natuurlijk. Nu 25 jaar later komt weer het besef: ik heb gewoon heel veel mazzel gehad", besluit de analist.