John de Wolf ergert zich aan voetbalpubliek: "Zijn heel zielig"

De Wolf vertelt over zijn ervaring. "Mijn ouders waren altijd bij het voetbal, mijn ouders waren altijd aanwezig. Ze hebben zich nooit met mij, de scheidsrechter of tegenpartij bemoeid. Als je nu gaat kijken... Ik ga wel eens naar mijn kleinzoon kijken. Mijn zoon loopt te fluiten en als je die ouders dan langs de kant ziet. Waar gaat het allemaal over. Wat ik het ergste vind is dat kinderen het gewoon gaan vinden. Die groeien op en weten niet beter. Papa en mama riepen toch ook? Nee, ik vind het echt verschrikkelijk."

Hij haalt nog een voorbeeld aan uit het verleden. "Als ik naar mijn zoons ging kijken, toen waren ze al senior... Ik bemoei me nooit ergens mee. Ik sta helemaal achteraf in een hoekje. Dit is voor mij ontspanning. Ik heb ook wel eens meegemaakt dat de tegenpartij scoorde. Dan gingen al die ouders en familie zich omdraaien en met een gebalde vuist juichen en naar mij kijken. Dan denk ik wat wil je nou van mij? Dat ik reageer? Dan denk ik bij mezelf dat ze wel heel zielig zijn."

Tot slot zegt hij de nieuwe regel over het niet meer benaderen van de scheidsrechter, uitgezonderd de aanvoerder, het volgende. "Er moest wel iets gebeuren. Dit kon ook niet in het betaalde voetbal. Er zitten duizenden en duizenden mensen te kijken, ook kinderen. Waar ik het net over heb is dat het niet normaal moet zijn dat een scheidsrechter een beslissing neemt en vier man loopt naar hem te zeiken en gebaren te maken. Daar ben ik het zeker mee eens."