Feyenoord moet vader Ueda bedanken: "Als hij naar me kwam kijken..."

"Mijn vader speelde zelf op amateurniveau en ik ging als jonge jongen altijd met hem mee. In het begin vond ik voetbal niks aan, tot ik een keer een bal in het doel schoot", begint Ueda zijn verhaal. "Dát gevoel... Het scoren greep me meteen en dat gevoel is nooit meer veranderd. Vanaf dat moment ging ik voor de doelpunten en begon ik van voetbal te houden."

De Feyenoord-topscorer vervolgt: "Wij woonden vroeger in de bossen, dus op de stukken grond die open waren, voetbalden we zo vaak we konden, en anders was ik wel urenlang bezig met het schieten tegen een muur. Na schooltijd ging ik dan op zoek naar jongens met wie ik kon voetballen en zodra het mocht, trainde ik bij een voetbalschool."

Uiteindelijk maakte Ueda van voetballen en goals maken zijn werk, al is dat nooit zijn grote doel geweest. "Ik wilde gewoon goed voetballen, scoren en mijn vader trots maken. Hij was altijd streng, maar rechtvaardig. Als hij naar me kwam kijken wilde ik scoren en goed spelen, dat was mijn grote motivatie. Ik speelde in de jeugd nooit bij de beste teams, maar iedere goal voedde mijn ambitie."

"Dat ik uiteindelijk profvoetballer werd, is leuk, maar vooral het gevolg van persoonlijke groei. Zo sta ik erin, nog steeds. Ik scoor nu, maar mijn echte drive is beter, beter en béter willen worden", zo klinkt het.