De Wolf vertelt emotioneel verhaal: "Soort ode aan mijn moedertje"

In zijn nieuwe boek Ma, ik ben het, John de Wolf deelt hij zijn persoonlijke worsteling: het verlies van zijn moeder, terwijl ze nog leeft. "Ik merk dat ik na deze interviews vaak slecht slaap", zegt hij. "Dus bedankt alvast." Toch besloot hij zijn verhaal te vertellen. "Ik wilde er iets moois van maken, voor haar. Een soort ode aan mijn moedertje."

Het idee voor het boek ontstond na zijn optredens in tv-programma’s over Alzheimer, waarin hij open sprak over de pijnlijke realiteit van zijn bezoekjes aan zijn moeder: "Ja," antwoordde hij op de vraag of haar overlijden een opluchting zou zijn. Maar toen zijn zusje belde dat hun moeder niet meer wakker werd, voelde hij onverwachte emoties: "Dan zie je ineens toch weer je hele jeugd aan je voorbijgaan en komt het heel dichtbij. Dat riep toch een gevoel op waarvan ik niet meer verwacht had dat het nog in mij zat. Aan de andere kant was ik wel heel erg opgelucht geweest als het toen was gebeurd."

Hij besefte: "Het is natuurlijk heel krom dat je als kind hoopt dat je moeder overlijdt, maar dat is eigenlijk uit pure liefde. Want nee, dit is mijn moeder niet meer."

De reacties op dat fragment raakten hem diep. Veel mensen herkenden zijn pijn, en toen kwam de vraag van de uitgever. "Daar moest ik voor mezelf wel even goed over nadenken Het was niet mijn eigen idee dat ik effe een verhaal wilde maken over de ziekte van mijn moeder. Alleen, op gegeven moment draaide ik het om. Ik wilde er iets moois van maken, voor haar. Een soort ode aan mijn moedertje."