Aletha Leidelmeijer wijst: "De moeder van Zechiël, die voel ik"

Wel merkt Leidelmeijer dat de wereld om zich heen aan het veranderen is. "Waterfietsen op de gracht met buitenlandse jongens van FC Utrecht die in het centrum wonen en tijd zat hebben? Vergeet het maar. Iedere club heeft tegenwoordig een eigen mediateam. Spelers zijn ook veel meer met zichzelf bezig, alles is afgesloten, ze zeggen niks meer", vertelt ze aan het Algemeen Dagblad.

Toch geniet Leidelmeijer nog altijd. "Spelers die net iets meer vertellen, dat vind ik leuk. Dat de kat van Hadj Moussa Chanel heet bijvoorbeeld, dat vind ik geweldig. Ik hou heel erg van dat soort dingen. Ik kan nu veel beter met trainers dan met spelers, zoals in het begin. Ik zit meer op die hoogte, dat heeft met leeftijd te maken. De moeder van Utrecht-speler Zechiël bijvoorbeeld, die voel ik als ze het heeft over haar zoon die op de grond ligt."

"Ik kan ook echt medelijden hebben met een voetballer van 18 of 20 die shit over zich heen krijgt. Dat vind ik zielig. Ik vind al snel iemand zielig", geeft ze aan. Leidelmeijer is niet zo van de kritische vragen. "Laat een ander maar kritisch doen, dat doe ik alleen als het moet. Ik heb het liever gezellig. Ik wil wel kritisch zijn maar niet op een negatieve manier. Ik heb gewoon geen zin in een rotgesprek. Ik hou het liever gewoon gezellig. En als mensen me niet aardig vinden: ook prima. Maar dat is gelukkig niet vaak zo."